Tekst

Tekst & fotografie eigen rubriek ‘uit het keukenkastje van..’ voor Frisse mosterd

kastje1

Onze redacteur Lisanne Koopmans kookt niet vanuit een pakje (al doet haar naam anders vermoeden). Ze is benieuwd of dat ook geldt voor mensen binnen de horeca en gaat thuis bij ze langs. Wie zijn deze personen en wat staat er in hun keuken- of koelkast? Ans Quist, chef bij De Ontdekking, heeft met haar keukenkastje van houten kistjes de primeur van deze nieuwe rubriek.

Tekst Lisanne Koopmans
Beeld Lisanne Koopmans

Aan de keukenwand hangen houten kistjes waar verschillende ingrediënten in staan. Wat heb je zoal in huis?
”Ik heb altijd verse producten in huis, je zal geen pakje vinden. Ik bereid alles zelf en daag mezelf regelmatig uit, zo probeer ik veel nieuwe recepten. Na een dag werken bij De Ontdekking, kook ik ook nog thuis, dek ik de tafel en steek de kaarsen aan. Koken is voor mij geen opgave, maar juist ontspanning. Als ik een dag niet kook, is dat een verloren dag.”

Ondertussen haalt Ans een zelfgebakken abrikozentaart uit de oven en zet een kop verse muntthee voor ons. Wat is je favoriete keuken?
”Het recept van deze taart komt uit Maghreb in Noord-Afrika. De Arabische keuken spreekt mij erg aan. Juist omdat deze keuken zo kleurrijk en smaakvol is. De verse kruiden en specerijen maken het lekker. Ik heb in Afrika gewoond en heb daar veel ingrediënten leren kennen, waar ik nu mee experimenteer. Ook zou ik me wel willen verdiepen in de Japanse keuken. Thuis dan, want het is zo gecompliceerd. Bij de Ontdekking zou dat niet kunnen. Mocht ik een keer naar Japan gaan, dan ga ik niet zonder mijn staafmixer en mes. Het zal mij niet gebeuren, dat ik daar wil gaan koken en geen goed mes bij me heb.”

Hoe is je liefde voor koken ontstaan?
”Ik ben de oudste van zeven kinderen en thuis, in Middelburg, was er vroeger nooit veel tijd om uitgebreid te koken. Uit eten deden we ook niet vaak. Het hoogst haalbare was in een strandtent een patatje eten. Toch kom ik daar graag terug, maak lange strandwandelingen als het waait en trakteer ik mezelf op een frietje met mosselen. Thuis had ik niet meer dan een kookboek zonder plaatjes, maar toen het tijdschrift Tip Culinair verscheen, was ik verkocht. Daar stonden prachtige foto’s van gerechten in, en die ging ik namaken. Ik besloot te stoppen met het werk in de zorg en ging, naast het zorgen voor mijn kinderen, de avondopleiding tot kok volgen.”

Wat kook je bij De Ontdekking?
”Bij de Ontdekking willen we duidelijk het reisthema terug laten komen op de kaart, dus gerechten met een werelds tintje. Zo vragen we gasten om recepten van hun reisbestemming mee te nemen. Ik word ook wel Nonna genoemd. ‘Nonna en de crew’, lacht Ans. Ik ben de oudste van het team en net zo’n grootmoeder uit Italië die in de keuken staat.”

 

 

Tekst Sligro voor Frisse Mosterd

dsc_0639

Buiten, zittend op de stoep met zijn moeder beleeft Gary Geenen een van zijn eerste kaasmomenten. Tussen hen in staat een grote bak olijven en ligt er een dikke plak fetakaas. Simpel en lekker, daar houdt hij van. Net zoals een stuk Parmezaan, gewoon zo, puur uit de hand. Met veel enthousiasme vertelt hij ook over de vele keren dat hij ‘zomaar’ even stopte bij de vele ‘fromageries’ in Normandië aan de kant van de weg om snel even een stukje kaas te proeven. Kaas is zijn vriend geworden en deze vriendschap wil hij graag delen met vele anderen.

Bij Sligro kan hij zijn enthousiasme goed kwijt op de kaasafdeling, een prachtige en grote afdeling met wel honderden verschillende soorten kaas. Oud, jong, pittig, zacht van smaak, Franse kazen, Goudse kaas.. maar ook heel veel nieuws.

Een trend die op dit moment veel te zien is, zijn de boerenkazen. De klant wil iets speciaals. En van dichtbij, ambachtelijk gemaakt. Ze komen in steeds meer variaties. Denk aan toevoegingen zoals bospaddenstoelen, pompoenpitten of tijm & honing.

Bijzonder is ook de Italiaanse Camembert gemaakt met 3 soorten melk. Namelijk van de koe, geit en schaap. De korst van deze kaas is dikker, dat zorgt voor een extra bite. En net over de grens weten ze ook verassend te zijn, in België verstoppen ze hun typisch Gentse snoepgoed, de Gentse Neus in hun kaas en voor de Decembermaand hebben ze een bijzonder geitenkaasje. Deze is gevuld met Speculoos.

‘Dit zijn allemaal kazen voor als je het lef hebt iets anders te proberen.’

Het mooie aan de kaasafdeling bij Sligro is dat het een samenspel tussen de klant en kaasspecialist is. Ze hebben een fantastisch assortiment en de mogelijkheden zijn oneindig. Uiteindelijk gaat het om de beleving, zowel in de winkel als in de omgeving waar de kaas gegeten wordt. De klant moet geïnspireerd worden. En de kaas moet onvergetelijk zijn. Maar dat kan ook haast niet ‘Elke kaas heeft zijn eigen verhaal en dat maakt het boeiend, ook om mee te werken.’

Tekst pompoen recept voor Frisse Mosterd

dsc_0550

Oktober is pompoentijd

Mijn favoriete maand als het om eten gaat. Of eigenlijk die ene groente, de pompoen. Het is eigenlijk een fruitsoort want de pompoen is namelijk familie van de komkommer en meloen. Alleen al het uiterlijk van deze grote vrucht is om van blij van te worden. Ze hebben een mooie warme herfstkleuren. Ik word oprecht vrolijk van de pompoen. een prachtige en veelzijdige vrucht om van te genieten in een heerlijke herfstmaaltijd.

Pompoenen zijn er in alle soorten en maten zoals de flespompoen, de oranje Hokkaido, Spaghettipompoen, Kabocha en de gewone pompoen. Elke weer met een heel eigen smaak en de mogelijkheden in gebruik zijn oneindig.

De flespompoen, ook wel bekend als de Butternut pompoen heeft de vorm van een fles of een peer. Het is een gladde, crèmekleurig exemplaar en het vruchtvlees is oranje en heeft weinig pitten.

De oranje Hokkaido is een kleine Japanse pompoen en heeft donkeroranje vruchtvlees. De schil van deze pompoen is zacht waardoor je deze ook niet hoeft te schillen.

Ook de Spaghettipompoen is Japans die uiteenvalt in spaghettiachtige draden wanneer je deze kookt. Na het koken kan je deze draadjes makkelijk verwijderen. De pompoen is erg caloriearm en je kan de pompoen in zijn geheel koken.

De Kabocha is wederom ook Japans. Deze is klein en heeft een groen met wit gestreept uiterlijk. De pompoen heeft een zoete en lekker volle smaak en heeft ook oranje vruchtvlees. De smaak van deze pompoen lijkt op de smaak van gekookte kastanjes. Deze soort is erg goed te gebruiken in desserts en taarten.

En dan is er nog de gewone pompoen. Deze kan wel 45 kilo zwaar worden. de smaak van deze pompoen is minder zoet dus deze kan je het beste gebruiken in gerechten waar andere sterke smaakmakers aan toegevoegd zijn.

Dit is een heerlijke risotto voor de eerste herfstige dagen. Ideaal ook voor vegetariërs want de pompoen bevat veel ijzer en B2. Verder bevatten ze veel andere voedingstoffen zoals vitamine C, calcium, vezels en bètacaorteen (pro-vitamine A)

Tekst eigen werk

1000273_721527227858915_1650740436_n

De trui, het vest en de doek.

Opvallend is de Zuid-Amerikaanse mode van de vrouwen. Vooral van de oudere vrouwen. Stijl is ver te zoeken in landen als Peru en Bolivia, iets wat begrijpelijk is omdat het geen prioriteit is. Nu is mode in het algemeen ook niet echt een prioriteit. Voorop staan eten, drinken, en een dak boven je hoofd. Dit geldt in principe voor ieder land maar des te meer voor landen als deze die voor een deel bestaan uit sloppenwijken. Wat moet je dan met een Hermès sjaal? Nee hier zijn de mensen hun eigen ontwerpers.

Een groot deel van bevolking en dan vooral de jongere generatie draagt kleding zoals broeken met studs, shirtjes met glitters en wokkels in het haar. Ja ze volgen de mode wel, deze bereikt ze alleen 10 jaar later dan bij ons.

Dan dus de oudere generatie. Naar deze vrouwen kan ik blijven kijken. Juist Europa en de rest van de wereld haalt inspiratie uit de kleding die zij dragen, ze zijn een voorbeeld voor ons, ze zouden zich op onze catwalks kunnen wanen. De vrouw draagt doorgaans één of meerdere gekleurde rokken over elkaar. Gemaakt van katoen en schapenwol. Het bovenlichaam draagt zover ik kan zien een trui, een vest en daaroverheen een doek. Deze zijn vaak gemaakt van schapenwol en de doek is handgeweven. De hoed, en dan vooral de bolhoed is een populaire accessoire. Vooral in Bolivia is dit veel te zien.

Een tijdje terug zat ik naast een vrouw in de bus die ook bovengenoemde kleding droeg. De rit was zo’n 5 uur en het was lekker warm. Dit vond de vrouw ook, regelmatig zuchtend en steunend en wapperend met haar handen klagen dat het zo warm was. ‘Mevrouw, zou u geen laagje uittrekken?’ wilde ik zeggen. Ik kreeg het al warm als ik naar haar keek.

Dan het kleurproces van de wol, dit is fascinerend om te zien. Alle kleuren zijn natuurlijk, zo zijn er bepaalde bladeren, zwarte maïs en de luis van de cactus die na zijn dood de kleur karmijn oplevert. De natuurlijke grondstof wordt samen met de wol gekookt waardoor de wol wordt gekleurd.

Hierna begint het weven en ontstaan er de mooiste patronen en vormen. Hoe moet ik nu kiezen tussen al die mooie sjaals en truien? Markten liggen er vol mee en de kleuren doen me duizelen. Dankbare mensen na het ruilen van hun product tegen mijn geld. ‘Gracias mami’! En dan toch nog even proberen me andere spullen
aan te smeren.. ‘Chompa siñorita?

Tekst eigen werk

Loslaten

Alles is er.

Kansen en werk, liefdes en vermaak. Wat ben je ver gekomen. Want je bent hier. Iedereen is zijn eigen pionier.

Er is van alles, er is zoveel te doen. Je denkt, dit blijft voor altijd. Dit is mijn leven. Nu ben ik pas blij, nu ben ik vrij.

Maar nee, vandaag bleek dit weer een visioen. Niks blijft, alles beweegt. Ook al denk je van niet, doe je zo je best. Alles gaat. Alles wordt in één keer weggeveegd.

Vasthouden wil je, aan alles wat je hebt, alles wat er is. Vorig jaar en gisteren. Want nu is er iets veranderd en niet voorzien, misschien.

Dan gaat alles anders. Nu weet je het niet meer, je begeeft je in een bos en ziet nu alles als een hindernis.

Maar luister. Alles verandert, alles draait. Dus ook hoe het nu is. Er komt weer een begin, iets anders op je weg. De weg die je nu even niet lijkt te vinden, in deze wildernis.

Heb vertouwen, ga door. Durf te klimmen en te klauwen. Zorg dat je handen gaan bloeden van al het bouwen. Bouwen op jezelf, op alles wat je kan. Er komt weer iets nieuws dus maak een plan.

Maar doe soms even niks, ken je grenzen en neem je rust. Zorg voor je zelf en heb lief. Zorg voor je eigen levenslust. Blijf verder kijken, en vooruit soms even terug.

Maar vergeet niet, het is nu. En onthoud, het komt altijd goed. Het leven komt je tegemoet. Waar je ook bent, waar je ook gaat.

Alles is er.